Τρίτη, Ιανουαρίου 30, 2007

O Παναθηναϊκός στην καρδιά, όχι στην τσέπη.....

Επειδή τις τελευταίες μέρες υπάρχει μια συστηματική προσπάθεια απο κάποιους να φθείρουν το προφίλ και να μειώσουν την προσφορά των Γιαννακοπουλαίων στον Παναθηναϊκό, θα ήθελα να θυμήσω ορισμένα πράγματα. Οι κύριοι που έχουν τις τύχες της ΚΑΕ εδώ και χρόνια έχουν δημιουργήσει μια αυτοκρατορία στο μπάσκετ, χωρίς να σκέφτονται τα χρήματα που πρέπει να ξοδέψουν. Χωρίς να λυγίσουν τα πρώτα χρόνια εμπλοκής του Κρόκους με την μπασκετική παράγκα να οργιάζει, με πρωτεργάτη αυτής τον Ιωαννίδη και εκτελεστικά όργανα τους Κουκουλεκίδη, Πιτσίλκα, Κορομηλά και λοιπά φυντάνια. Ήταν οι εποχές που ο Πάσπαλι εκτελούσε 40 βολές σε κάθε παιχνίδι (πριν αποκτήσει το σύνδρομο του Τελ-Αβίβ), ενώ εμείς πληρώναμε εκατοντάδες εκατομμύρια για Γκάλη, Κόμαζετς, Βράνκοβιτς, Οικονόμου, Αλβέρτη, Μηριούνη, Σοκ κτλ. Τα έσοδα δε πενιχρά, θυμίζω οτι παίζαμε στην Γλυφάδα. Και όμως οι άνθρωποι αυτοί χωρίς να βγάζουν ή να προσδοκούν σε μελλοντικά έσοδα, σκορπούσαν ασύστολα για να κάνουν τον Παναθηναϊκό πρώτο σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η χούντα του Κρόκους, προμήνυμα αυτής που θα ακολουθούσε στο ποδόσφαιρο, δεν τους απογοήτευσε και δεν τους γονάτισε ποτέ. Αποκορύφωμα της αγάπης για την ομάδα ήταν η μεταγραφή του Ντομινίκ έναντι 6.000.000$ τον χρόνο. Μιλάμε μόνο για έναν παίκτη πριν 10 και πλέον χρόνια, χωρίς να αναφέρω τις απολαβές των υπολοίπων αστεριών της ομάδας (Γιαννάκης, Κόρφας, Στόικο κτλ). Η αγάπη του για την ομάδα είναι αυτή που τον έδεσε με τους οπαδούς, η θέλησή του να προσφέρει χωρίς να περιμένει να λάβει, χωρίς να υπολογίζει τα φράγκα. Θυμίζω επίσης, γιατί αυτό δείχνει οτι ο κόσμος της ομάδας συμπαρίσταται μαζικά σε όποιον δεν κοροϊδεύει και αποδεικνύει οτι έχει το ίδιο μεράκι και αγάπη γι'αυτήν, οτι στην πρώτη προπόνηση του Ντομινίκ μαζεύτηκε 10.000 κόσμος. Η πορεία συνεχίστηκε, η χούντα έπεσε, και φτάσαμε στο σήμερα....στην απόλυτη επικράτηση σε όλα τα επίπεδα. Όποιον θέλουμε παίρνουμε, τους καλύτερους. Όχι χύμα, αλλά με βάση τις εισηγήσεις του κορυφαίου Ευρωπαίου προπονητή Ομπράντοβιτς. Υπάρχει δομή, πλάνο και φιλοσοφία. Ο κόσμος που παρακολουθεί μπάσκετ-σταθερά-έχει μειωθεί αισθητά. Το ίδιο και τα έσοδα, μοναδικά ανταποδωτική πηγή μπορεί να θεωρηθεί μόνο η χορηγία της ΝΟΚΙΑ. Η δραματική μείωση του ενδιαφέροντος αλλά και των εσόδων όμως, δεν έφερε αντίστοιχη μείωση στην διάθεση προσφοράς στον σύλλογο. Πιο απλά η ΚΑΕ-πάντα κατά προσέγγιση-αποζημιώνει τους αθλητές με τα εξής ποσά:
Ντελκ:1.500.000€
Σισκάουσκας:700.000€
Γιαφτόκας:1.200.000€
Αλβέρτης:1.200.000€
Διαμαντίδης:500.000€-αναμένεται τεράστια αναπροσαρμογή
Μπετσίροβιτς: 400.000€
Ντικούδης:900.000€
Μπατίστ:600.000€
Τομάσεβιτς:800.000€
Παπανικολάου: 400.000€
Ομπράντοβιτς: άνω του 1.000.000€
Κάντε την πρόσθεση, υπολογίστε τα ανύπαρκτα έσοδα και μετά συγκρίνετε με την ΠΑΕ....τόσο σε μισθολόγιο αλλά και σε τίτλους.

Σημείωση: Μην συζητήσουμε ΠΟΣΑ βγάζει η ΠΑΕ και αναλογικά τι δίνει, ε.....??????

Δευτέρα, Ιανουαρίου 29, 2007

Λεωφόρος...

Η αλήθεια είναι οτι προβληματίστηκα για το αν πρέπει να γράψω κάτι για την απόφαση της ΠΑΕ περί επιστροφής στην Λεωφόρο. Αλήθεια είναι επίσης οτι δεν ενθουσιάστηκα, για να μην πώ απογοητεύτηκα. Όχι γιατί δεν αγαπώ την Λεωφόρο, ίσα-ίσα είναι αναπόσπαστο κομμάτι των παιδικών μου χρόνων. Έχω ζήσει μεγάλες στιγμές στο γήπεδο αυτό, πολλές χαρές και συγκινήσεις. Όμως κάθε τέτοιου είδους επιστροφές σε μεγάλες αγάπες, ιδιαίτερα όταν έχει αποφασιστεί η οριστική διακοπή της σχέσης (όσο επίπονο και να ήταν αυτό), δεν βγαίνουν ποτέ σε καλό και συνήθως εκφυλίζουν και απομυθοποιούν το πρωτότυπο. Πόσο μάλλον στην συγκεκριμένη περίπτωση που η εν λόγω απόφαση έχει και άλλες προεκτάσεις. Η επιστροφή στην Λεωφόρο αρχικά σημαίνει την παταγώδη αποτυχία κατασκευής νέου γηπέδου στον Βοτανικό, τουλάχιστον εντός του ανακοινωθέντος χρονοδιαγράμματος. Δείχνει μια λογική ρεβανσισμού απέναντι στην Πολιτεία, με την έννοια "αφού δεν βοηθάτε ουσιαστικά, και εμείς δεν θα συντηρήσουμε περαιτέρω το ΟΑΚΑ ". Θυμίζω οτι η συντήρηση του ΟΑΚΑ είναι κεφαλαιώδες θέμα για το κράτος, ιδιαίτερα μετά τα υπέρογκα έξοδα ανακατασκευής του για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Κατά συνέπεια, υπάρχει πρόβλημα. Η ΠΑΕ οδηγείται στην ανωτέρω λύση γιατί αφ'ενός δεν βλέπει πρόοδο στο θέμα του Βοτανικού και αφ'ετέρου γιατί θέλει να γιορτάσει τα 100 απο την ίδρυση του συλλόγου στο "σπίτι" της. Ο εορτασμός της επετείου στην ιστορική έδρα μας είναι μεν έντονα φορτισμένος συναισθηματικά, αλλά σημαίνει παράλληλα την έμπρακτη ομολογία αδυναμίας τήρησης των υποσχέσεων τόσο απο την πλευρά του κράτους αλλά και απο πλευράς ΠΑΕ. Που πήγε η ισότιμη και ταυτόχρονη λύση? Που πήγε το "το 2008 σπίτι του"? Που πήγε το πράσινο Ντραγκάο κτλ? Ήδη η απόφαση αντιμετωπίζεται ως μοχλός πίεσης προς την κυβέρνηση για το θέμα του Βοτανικού. Μα αν τα πράγματα ήταν τόσο ρόδινα, όπως εδώ και καιρό προσπαθούν να μας πείσουν οι πολιτικάντηδες και οι υπεύθυνοι της ΠΑΕ, για ποιό λόγο να ασκήσουν πίεση? Μήπως ήταν αθώο το γκάλοπ για το ποιός φταίει για το γήπεδο? Μήπως ψάχνουν κάποιον να φορτώσουν την ευθύνη? Και αφού κάποιοι αρέσκονται στην διεξαγωγή δημοσκοπήσεων, δεν κάνουν και μια το ποιόν θα προτιμούσαμε στην ηγεσία της ΠΑΕ? Δεν κάνουν και άλλη μια για το ποιόν θεωρούμε χειρότερο παράγοντα στην ιστορία της ομάδας και για το ποιός φταίει για την κατάντια της?

Παράλληλα τα περιορισμένα έσοδα απο την χρήση της Λεωφόρου των 13.000 θέσεων θα σημάνουν και λιγότερα κονδύλια για την ενίσχυση της ομάδας. Ήδη παρά τα αυξημένα έσοδα των τελευταίων ετών που έχω αναλύσει σε άλλα post, τα ποσά που διατίθενται για την βελτίωση της ομάδας είναι πενιχρά. Εάν τα ποσά αυτά, με το πρόσχημα των μειωμένων εσόδων, μειωθούν περαιτέρω τότε η κατάσταση για την ομάδα θα είναι επιζήμια. Ωραίος ο Νίνης, ωραία τα πιτσιρίκια, μέγιστος ο Μουνιόθ αλλά το χάπι του τριτο-δεύτερου δεν χρυσώνεται με τίποτα.

Η Λεωφόρος είναι η αγάπη μιας ζωής, η ανάμνηση ενός παράφορου και παντοτινού έρωτα. Είναι η γυναίκα που σε σημάδεψε και σκέπτεσαι νοσταλγικά όντας πλέον παντρεμένος. Μια επανασύνδεση όμως είναι ουτοπία. Γιατί η μεγάλη αγαπημένη δεν είναι πλέον 18 χρονών, τα χρονάκια φαίνονται, οι ανάγκες άλλαξαν, το ίδιο και τα σημεία των καιρών. Πόσο μάλλον όταν εσύ επέλεξες να την αφήσεις με την προοπτική μιας νεότερης, ομορφότερης και πιο ταιριαστής γυναίκας. Όταν εσύ ο ίδιος την λοιδώρησες λέγοντας πως είναι λίγη, λέγοντας πως κουράστηκες και θες κάτι καινούργιο. Όταν ήδη την απαρνήθηκες όταν όλο σου το είναι σου ζητούσε να γυρίσεις (οι φίλαθλοι, οι οπαδοί) και εσύ λιποψύχησες υπό την πίεση συγγενών και φίλων (πολιτικοί και λοιπές σκοπιμότητες). Τι ζητάς τώρα?

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για να μην παρεξηγηθώ, θα παραπέμψω σε παλιότερο post και θα θυμίσω ότι πιστεύω και ελπίζω στην κατασκευή νέου γηπέδου στην Λεωφόρο. Το κράτος εμφανώς μας εμπαίζει εδώ και δεκαετίες. Μία το Γουδί, μετά το Ελληνικό, έπειτα ο Βοτανικός. Έλεος-ΔΕΝ ΤΡΩΜΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ. Σε κάποιους άλλους παραχωρήθηκε- και μάλιστα σε ιδιώτη-κρατική περιουσία και έχτισαν σε χρόνο ρεκόρ. Εμείς που ανταλλάσουμε περιουσιακό μας στοιχείο, γιατί δυσκολευόμαστε τόσο??? Αφού λοιπόν το οικόπεδο μας ανήκει, ας χτίσουμε γήπεδο λιγότερο εντυπωσιακό μεν, αλλά καινούργιο και λειτουργικό 30.000 θέσεων στην Λεωφόρο. Από την ρημαγμένη έδρα μας και το αφιλόξενο (και κρατικό) ΟΑΚΑ είναι προτιμότερη λύση. Γίνεται και μάλιστα εύκολα. Η μόνη διαφορά είναι οτι δεν θα μας το χαρίσουν και θα πρέπει να το πληρώσουμε εξ'ολοκλήρου απο την τσέπη μας. Είναι όμως απόλυτα εφικτό. Βέβαια για την γνωστή οικογένεια, ότι κοστίζει είναι ανέφικτο και απορριπτέο.

Παρασκευή, Ιανουαρίου 26, 2007

Μουνιόθ: Θέλει να μείνει;

Θα επιμείνω στο θέμα Μουνιόθ γιατί πιστεύω ότι είναι ίσως το πιο κρίσιμο για την ομάδα μας: Είδα σήμερα δημοσίευμα αθλητικής εφημερίδας (Goal News) βάσει του οποίου με δηλώσεις του στο ραδιοφωνικό σταθμό της Marca, ο Μουνιόθ λέει ότι θέλει να μείνει στον Παναθηναϊκό και ελπίζει να έχει το χρόνο να καταφέρει πράγματα.

Δεν ξέρω πόσο αξιόπιστο είναι το παραπάνω ρεπορτάζ γιατί δεν το είδα σε κανένα άλλο πρωτοσέλιδο. Περιττό όμως να πω ότι αν ισχύουν τα παραπάνω εγώ προσωπικά θέλω να ακούσω σύντομα την επέκταση του συμβολαίου του Μουνιόθ και δεν με ενδιαφέρει στο ελάχιστο αν θα πάρουν κάποιο επιθετικό, τον οποίο άλλωστε δεν έχουμε ανάγκη. Δεν νομίζω ότι θα ξοδέψουν φράγκο έτσι και αλλιώς και τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση. Δεν έχω πρόβλημα οι μεταγραφές να ενταχθούν στα πλαίσια ενός καλοκαιρινού σχεδιασμού, αλλά θέλω -όπως και εσείς νομίζω- να δω το Μουνιόθ στο τιμόνι. Επίσημα και με τη βούλα, και να αποφασίσει αυτός για το τι θέλει να γίνει στην ομάδα.

Μακάρι να ισχύουν τα παραπάνω και να ακούσουμε ευχάριστες ειδήσεις λίαν συντόμως. Φταίω όμως εγώ που ανησυχώ και δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στο ραλίστα;

Υ.Γ. Update: Βλέπω τώρα ίδιο θέμα και στο sport24 http://www.sport24.gr/html/ent/117/ent.161117.asp οπότε προφανώς η είδηση ισχύει. Τι περιμένεις για να τον κρατήσεις;;;