Έρχεται

Φίλε Παναθηναϊκέ, Φίλη Παναθηναϊκιά και Τυχόν Εχθρέ Αλλόπιστε Αναγνώστη,

Ετούτο εδώ δεν είναι μπλογκ, ετούτο εδώ είναι κάτι άλλο, ετούτη εδώ η άδολη κι αδέσμευτη φωνή είναι η αποτελεσματικότερη παρέμβαση στο παναθηναϊκό γίγνεσθαι.

Τα γεγονότα βοούν και σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν (επαναλαμβάνουμε δεν) μπορεί να είναι σύμπτωση.

Φίλε Παναθηναϊκέ, Φίλη Παναθηναϊκιά και Τυχόν Εχθρέ Αλλόπιστε Αναγνώστη,

ό,τι διαβάζεις εδώ σήμερα, το βλέπεις να πραγματοποιείται αύριο.

Εμείς, ναι εμείς, η βαζελοκατάσταση είμαστε οι ρυθμιστές των πραγμάτων και ο λόγος μας είναι διαταγή.

1) Όλα ξεκίνησαν με το εναρκτήριο ποστ του μπλογκ. Απαιτήσαμε να κρατηθεί ο ΠΑΠ και ο ΠΑΠ κρατήθηκε, ενώ όλα έδειχναν ότι όδευε για έξοδο και πιθανώς για γάβρο. Φυσικά η ιστορία έδειξε ότι ο Παπαδόπουλος έκανε έκτοτε δύο επιεικώς άθλιες χρονιές, αλλά αυτό είναι μπισάιντ δε πόιντ της επιδραστικότητός μας.

2) Στη συνέχεια δεν χορτάσαμε ορίζοντας τους παίκτες που πρέπει να μείνουν και επιδιώξαμε κάτι φιλοδοξότερον. Απαιτήσαμε να φύγει ο Τζίγγερ και ως δια μαγείας διοργανώθηκε στο πιτς φυτίλι συλλαλητήριο, ο κόσμος κατέβηκε στον δρόμο και το βουνό συνάντησε στου δρόμου τα μισά τον Μωάμεθ, με αποτέλεσμα η πολυπόθητη νέα διοικητική ημέρα του Παναθηναϊκού να καταφτάσει πέραν πάσης προσδοκίας.

3) Και όποιος κακόβουλος τολμήσει να πει ότι αυτά τα λέγαν κι άλλοι, όχι ποιός άλλος τόλμησε να εισηγηθεί την ρηξικέλευθη πρόταση που εκστόμισε χθες ο Βγενόπουλος, όχι ποιός άλλος απαίτησε να ιδρυθεί το «Πράσινο Derby»;

Γιατί αυτή ακριβώς είναι η διαφορά, Φίλε Παναθηναϊκέ, Φίλη Παναθηναϊκιά και Τυχόν Εχθρέ Αλλόπιστε Αναγνώστη, ετούτου εδώ του μπλογκ απ΄όλα τα έντυπα:

εμείς δεν είμαστε παπαγαλάκια κανενός, δικά μας παπαγαλάκια και μαριονέτες ήταν ο Τζίγγερ χθες, ο Βγενόπουλος σήμερα.

To παιχνίδι το ορίζουμε ΕΜΕΙΣ και οι μεγαλομέτοχοι ΕΜΑΣ διαβάζουν για να ενημερωθούν για το ποιές θα είναι οι επόμενες κινήσεις τους.

Γιάννη Βαρδινογιάννη, Ανδρέα Βγενόπουλε, Παύλε Γιαννακόπουλε και Νίκο Φάδερ,

ο Κριστιάνο Ρονάλντο κλείνει εντός των προσεχών ημερών στην Πανάθα.

YΓ Ντούσαν, ανάφτρα, τώρα μας καψούρεψες ακόμη περισσότερο. Για την πάρτη σου, ματάρες μου, θα ξαναλιώσουμε. Θα στην ξαναπέσουμε για να μας ξανασώσεις. Δεν θα χαθούμε. Είμαστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλο. Τέλος.

Η ανάφτρα κι ο καψουράκος

Η ιστορία με το αποτυχημένο φλερτ Παναθηναϊκού - Μπάγιεβιτς φαίνεται να επαναλαμβάνεται και φέτος ως φάρσα.

Αλλά ας μην πτοούμαστε.

Σαν κατεστραμμένοι καψούρηδες να ξαναπέσουμε σε λίγους μήνες ή του χρόνου στα πόδια της ευθυτενούς ανάφτρας.

Να της γράψουμε παθιασμένα σκυλάδικα για το πόσο πολύ την θέλουμε, πόσο δεν μπορούμε χωρίς αυτήν, πόσο η ζωή μας δεν θα έχει νόημα αν δεν έρθει να μας λυτρώσει από την μιζέρια, εκείνη να μας στέλνει sms γεμάτα υποσχέσεις, να αναστενάζει με νόημα στα τηλέφωνα, να μας λέει συνεχή διφορούμενα «ίσως» τα οποία εμείς θα ερμηνεύουμε ελέω της καψούρας ως «ναι» και εκείνη να βγαίνει μετά έξαλλη και να μας λέει «πώς τόλμησες;», «για ποιά με πέρασες;», να μας λέει ότι την πετύχαμε σε μια παράξενη φάση της ζωής της και ότι αυτή τη στιγμή μας βλέπει μόνο ως φίλους, αλλά στο μέλλον ποιός ξέρει;

Εν τω μεταξύ εμείς να έχουμε πει σε όλους τους φίλους μας ότι, ναι, επιτέλους θα γίνει δικιά μας, ότι, ναι, επιτέλους το όνειρο της ζωής μας θα γίνει πραγματικότητα, ότι, ναι, επιτέλους θα δώσουμε τα χέρια και θα χαθούμε ο ένας στα μάτια του άλλου.

Αχ βρε Ντούσαν, πώς καψουρεύεις έτσι τον Γιάννη μας;

Οι αποχαιρετισμοί της Νέας Εποχής

Εάν στο μυαλό των Τζίγγερ και συν αυτώ υπήρχε η αμφιβολία κατά πόσο ο Γκονζάλες θα μπορούσε να ξαναγίνει αυτός που ξέραμε πριν τις ιατρικές του περιπέτειες και άρα τους απασχολούσε κατα πόσο άξιζε τα χρήματα του πλουσιοπάροχου συμβολαίου του,τους συγκρατούσε η προσωπική του αδυναμία στην ποιοτητα του παίκτη αλλά και η κατανόηση οτι στο σημερινό μεταγραφικό παζάρι θα ηταν σχεδόν αδύνατο να βρεις παίκτη της αξιας του Εκι με 1εκ.

Με την φετινή γεμάτη(σε επεισόδια) χρονιά του,και κυρίως την εντελώς αντιεπαγγελματική και αδικαιολογητη σταση του στα play off, ο Εκι απώλεσε την άνωθεν ανοχή και κατάφερε να γυρίσει μπουμεραγκ η διαφαινόμενη αλλαγή στα οικονομικά μεγέθη της ομάδας:ξαφνικά,φαντάζει πολύ πιο ελκυστικό να διατεθούν περισσότερα χρήματα για την απόκτηση ενός λιγότερου προβληματικού και ισως περισσότερου χαρισματικού μέσου,χωρίς μάλιστα ιστορικο σοβαρών τραυματισμών.Επιπλέον αποφεύγεται και το συναισθηματικο δίλημμα που σίγουρα θ'ακολουθούσε τον επόμενο χρόνο στη λήξη του συμβολαίου του,όπου ο 30άρης πια Εκι με μια μάλλον μέτρια παρουσία θα εδικαιούτο κατά πολλούς άλλο ενα μεγάλο συμβόλαιο τιμής ένεκεν...

Έστω κι έτσι όμως,ένα ηχηρό 'ευχαριστώ" η ανακοίνωση της λύσης της συνεργασίας θα έπρεπε για πολλους λόγους να περιλαμβάνει.Για άλλη μια φορά,μια τεχνοκρατική απόφαση της διοίκησης σερβίρεται τόσο άκομψα επικοινωνιακά,που δημιουργεί άλλον έναν γενίτσαρο.
Ας καλύψουμε εμείς λοιπόν το κενό,με το δικό μας "ευχαριστώ και καλή τύχη",αν όχι για την συνολική του προσφορά,τουλάχιστον για τα όνειρα που ενέπνευσε στο φτωχό παναθηναικό τοπίο των τελευταίων χρόνων.

Και όσο κι αν πολλοί θα διαφωνήσουν,προσωπικά το ίδιο ευχαριστω αισθάνομαι τελικά την αναγκη ν'αποτείνω και στον Ζοσέ Πεσέιρο (που πολλάκις καυτηρίασα),για τον επαγγελματισμό του,για την σκληρή δουλειά που έκανε με την ομάδα,και για την χρησιμοποίηση των επαφών του για την εξασφάλιση αξιόλογων(για το μπάτζετ μας)παικτών για την ομάδα.Δυστυχώς για κείνον δεν κατάλαβε οτι η αποδοχή των όρων προσληψης του εμπεριείχε τους σπόρους της σίγουρης πτώσης του:μέχρι τέλους δεν ομολόγησε τίνος ιδέα ήταν ο αγωνιστικος παραγκωνισμός του Νίνη,εκτός αν η δήλωση "σήμερα έκλεισε στόματα ο Νίνης" δεν ήταν και τόσο άστοχη όσο αρχικα θεωρήθηκε.
Ακομα κι αν στα κρίσιμα ματς έχασε την ευθυκρισία του και βραχυκύκλωσε με καταστροφικα για τους στόχους της ομάδας αποτελέσματα,δούλεψε υπό συνθήκες συνεχούς πίεσης και σ'έναν αρνητικό περίγυρο ως το τέλος.Δεν θάπρεπε να μείνει,αλλά θάπρεπε να φύγει ως φίλος...