Παρασκευή, Νοεμβρίου 26, 2010

Περίεργα Παιχνίδια...


Αν και ήθελα χτες να μιλήσω για το φαινόμενο Μπαρτσελόνα,την καλύτερη ομάδα που έχω δει προσωπικά στα 33 χρόνια που παρακολουθώ ενεργά ποδόσφαιρο,την προσοχή μου προκάλεσε ιδιαίτερα ένα ασυνήθιστο 4σέλιδο στη χτεσινή έκδοση του freepress Metro,όπου ο εφοπλιστής Απ.Βεντούρης ως εκπρόσωπος της εταιρείας Cerberus Partners εκθέτει 3 τουλάχιστον καραμπινάτες περιπτώσεις εξαπάτησης των μικρομετόχων της MIG από την υπό τονκ.Βγενόπουλο διοίκηση...Οι ενοχλητικές για τον κ.Βγενόπουλο ερωτήσεις συνεχίζονται εδώ και εδώ και αναρωτιέται κανείς από ποιούς και για ποιό σκοπό ανακινούνται τώρα,και μάλιστα με αυτόν τον ασυνήθιστο τρόπο(πληρωμένη καταχώρηση με την μορφή αποκαλυπτικής συνέντευξης? σε ευρείας μεν κυκλοφορίας έντυπο,αλλά που δεν φημίζεται ακριβώς για την ερευνητική δημοσιογραφία του)...
Η αλήθεια είναι οτι διαβάζοντας αυτά κανείς σώφρων άνθρωπος δεν θα απέφευγε τις συσχετίσεις με έναν άλλο διάττοντα αστέρα του 'επιχειρείν",ονόματι Γεώργιο Κοσκωτά...

Και θα διατηρούσε ζωηρές αμφιβολίες κατά πόσο θα ολοκληρωνόταν η μεταβίβαση του 25% της οικ.Βαρδινογιάννη όταν ερχόταν η ώρα να καταβληθεί ζεστό χρήμα.,

Και σήμερα διαβάζουμε για δυσθεωρητο έλλειμμα 90 εκ.ευρώ στην ΠΑΕ ΠΑΟ που αποκάλυψε η Grant Thornton,και το οποίο θέτει σε αμφιβολία την παραχώρηση του πλειοψηφικού της πακέτου σε Πατέρα-Βγενόπουλο κλπ...Μάλιστα,τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι σε εξέλιξη συνάντηση των 3 με αυτό ακριβώς το θέμα... Περίεργα παιχνίδια σε περίεργες εποχές...Τα μάτια μας εκατόν τέσσερα!

Τετάρτη, Νοεμβρίου 03, 2010

Ο Κατσα(Νιο)πλιάς

Έχω αρχίσει να νοσταλγώ τεχνικό δίδυμο Μπάκε-Σκάζνι με αυτόν τον ανεκδιήγητο που έχουμε μπλέξει. Κατεβαίνει με την Μπαρτσελόνα με τέσσερις στην άμυνα και χθες με το μεγαθήριο κατεβάζει πέντε. Μα αν υπήρχε ένας αγώνας που θα έπρεπε να παίξεις με λίμπερο ήταν αυτός απέναντι στην Μπαρτσελόνα και όχι ο χτεσινός που χρειαζόσουν αποκλειστικά και μόνο τη νίκη. Αυτό είναι απλή λογική και δεν χρειάζεται δίπλωμα προπονητή. Αποτέλεσμα μια ξεγυρισμένη πεντάρα-και λίγα ήταν- με Μπαρτσελόνα και ισοπαλία αποκλεισμός χτες με το καζάνι-τηγάνι. Πόσα θέλετε να μαε τρελάνετε κύριε??? Αλλά και πάλι δεν μπορώ να τον κατηγορήσω. Αυτός τόσα ξέρει, αυτά κάνει. Σε έναν όμιλο με μια σοβαρή ομάδα-έστω και αυτήν την διαστημική Μπάρτσα-έχει δυο πόντους. Κάτι λιγότερο από το ύψος του δηλαδή. Αν αυτό δεν είναι αποτυχία, τότε τι νοείται αποτυχία. Αν αυτό δεν είναι αποσύνθεση της ευρωπαϊκής ταυτότητας της ομάδας, τότε τι είναι? Σημειώστε δε ότι αυτός ο τραγικός απολογισμός υπό την καθοδήγηση του κοντύτερου θα μας κυνηγάει για τα επόμενα πέντε χρόνια στις κληρώσεις. Αλλά έκανε ανατροπή στο ντέρμπι, οπότε όλα καλά για τα νεοπαναθηναϊκά προβατάκια. Για τακτική και σύστημα ουδείς λόγος, παραμένουμε πιστοί στο "ψάχτε τον Σισέ" και στο "απόψε αυτοσχεδιάζουμε". Άραγε πιστεύει κανείς με αυτόν η ομάδα θα πάρει πρωτάθλημα? Δεν νομίζω! Άρα για ποιό λόγο δεν φεύγει μια ώρα νωρίτερα? Τι περιμένουμε δηλαδή? Μια εξευτελιστική ήττα από κάποιο καφενείο για να πούμε ως εδώ ήταν? Μέχρι τώρα πάει τρένο η ομάδα, έχει θαμπώσει την υφήλιο με το ποδόσφαιρο που αποδίδει οπότε δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας? Φέρτε έναν κανονικό προπονητή να δουλέψει και αφήστε τον Νικολάκη να βρει τον άλλο Νίκο να κάνουν αναλύσεις με κεφτέδες. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙ! Αυτό είναι και το τελευταίο ποστ που γράφω μέχρι να φύγει το υπόθετο. Όταν με το καλό θα έρθει ο νέος προπονητής θα γράψω την γνώμη μου για την επιλογή. Δεν μπορώ να αναλώνομαι άλλο για πράγματα αυταπόδεικτα. Τέτοια ασυλία σε πασίδηλα ανίκανο προπονητή έχω να δω από εποχής Cazzo-Malezani. Ήμαρτον που λεέι και μια ψυχή.

Σάββατο, Οκτωβρίου 30, 2010

Ένα οδυνηρό τέλος, για μια πολλά υποσχόμενη αρχή

Σήμερα είναι η τελευταία μέρα του πυγμαίου στην ηγεσία της ομάδας. Είναι βέβαιο πως το πολύ-το πάρα πολύ-να πάρουμε μια ισοπαλία όπερ σημαίνει πως ο συμπαθής Νικολάκης θα μας χαιρετίσει. Είναι κάτι που έπρεπε να γίνει καιρό τώρα. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί κάθε φορά η ομάδα για να απαλλαγεί από κάποιον ανίκανο (προπονητή, ιδιοκτήτη κτλ) πρέπει να κατεστρέφεται πριν έρθει η νέα μέρα. Όπως και να έχει, γειά σου Νικολάκη Νιόπλια. Ανύπαρκτος πλην φιλότιμος ήσουν ποδοσφαιρικά, θεωρητικός και μόνο λόγια είσαι προπονητικά. Για σχολιαστής είσαι ιδανικός. Γιατί βαρεθήκαμε τις αναλύσεις σου λες και δεν είσαι εσύ υπεύθυνος για το χάλι αλλά κάποιος άλλος. Τόσο καιρό μας λές τα προφανή, διαπιστώσεις που και ο πλέον ανίδεος μπορεί να κάνει. Αλλά εσύ Νικολάκη δεν ήσουν προπονητής για να κάνεις διαπιστώσεις αλλά για να παρουσιάσεις μια ομάδα ανταγωνιστική. Απλά μας έλεγες τι δεν γίνεται, τι δεν πήγε καλά. Ούτε τίποτα ποτέ βελτίωσες, ούτε και μας είπες ποτέ τι είναι αυτό που κάνεις ή θα κάνεις για να αλλάξει η τραγική εικόνα της ομάδας. Μάλλον την ώρα του αγώνα βγαίνεις από το σώμα σου και παρακολουθείς από ψηλά τις προσπάθειες των άλλων και μετά μας αναλύεις τι δεν έκαναν καλά. Ο ποδοσφαιρικός Τζέκυλ και Χάιντ. Προπονητής πριν το ματς, κατήγορος μετά. Δεν θα μας λείψεις Νικολάκη. Αντίο.

Υ.Γ Την επόμενη μέρα μόνο ένα όνομα πρέπει να ακούσουμε. Πελεγκρίνι ή κάτι αντίστοιχου κύρους. ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΕ ΓΚΟΥΕΝ!!!