Αν και τους σιχάθηκα πια και δε νομίζω να ξαναασχοληθώ,ωριμάζει μέσα μου η εντύπωση οτι αν και σε πρώτη ανάγνωση ο Βαρδινογιάννης πέτυχε τον στόχο του και απαλλάχτηκε από τον Βγενόπουλο(κυρίως) και τον Πατέρα,στην πραγματικότητα δημιούργησε τις συνθήκες για να χάσει τον πόλεμο,κερδίζοντας μια λάθος μάχη:βρίσκεται και πάλι μόνος του μ'ενα "μαγαζί"
που δεν το κάνει κέφι,που δεν θέλει να ασχοληθεί προσωπικά ο ίδιος ξανά,το οποίο όμως έχει υψηλές απαιτήσεις και ακόμα πιο απαιτητικό κοινό.
Το πισωγύρισμα σε εποχές "προέδρων-υπαλλήλων" ή διακοσμητικών "προσωπικοτήτων" και δανεικών παικτών ως ενέσεις ποιότητας στα "λαυράκια" τρίτης διαλογής, με μαθηματική ακρίβεια θα τον κάνει να νοσταλγήσει τις ειρηνικές εποχές του συλλαλητηρίου.
Αν δε ο Βγενόπουλος πράγματι παραχωρήσει τις μετοχές του στον Ερασιτέχνη,τότε όπως ο σκορπιός, πιθανόν να έχει χύσει ένα ύπουλο και βραδύκαυστο δηλητήριο:με το ποσοστό τους άνω του ३० % πιθανόν να ξαναφουντώσει η επιθυμία των Γιαννακοπουλαίων να πάρουν την ΠΑΕ απ τους Βαρδινογιαννηδες.
Σε μια περίοδο που όλοι χρειαζόμαστε κάτι για να ξεχνάμε την ζοφερή πραγματικότητα στην οποία αιφνίδια μας προσγείωσαν,κάτι που να μας προσφέρει μια ψυχική ανάταση και ίσως έναν συμβολισμό οτι "μπορούμε",οι μίζεροι τακτικισμοί του Τζίγγερ,η αμετροέπεια του Δημητράκη και η απρόβλεπτη και ακατανόητη πολλάκις συμπεριφορά του Βγενόπουλου κατάφεραν ταχύτατα να ακυρώσουν τόσο την χαρά του ντάμπλ,όσο και τις σούπερ ευνοικές συνθήκες που αυτό δημιούργησε.
Τέσσερα χρόνια μετά την είσοδό μου στο μπλογκ από καθαρή αγανάκτηση για τα όσα παράλογα συνέβαιναν στον Παναθηναικό του Τζίγγερ, μετά χιλιάδες γραμμένες αράδες και άπειρες αφιερωμένες ώρες,αδυνατώ να σκεφτώ οτι θ'αρχίσουμε πάλι να συζητάμε τα ίδια:
κάπου εδώ μάλλον τελειώνει η ενασχόληση μου με την ιδέα που ερωτεύτηκα ως παιδί,τουλάχιστον για όσο παραμένει δέσμια της οικογένειας Καρκινογιάννη
Αντίο,και ευχαριστώ για την συμμετοχή και την παρέα...
Παρασκευή, Ιουνίου 04, 2010
Καληνύχτα και Καλή Τύχη ΙΙ
Τρίτη, Μαΐου 25, 2010
Τετάρτη, Μαΐου 19, 2010
Το μεγαλύτερο
Τελικά το μεγαλύτερο κακό ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν το κάνει στον Παναθηναϊκό, αλλά στην οικογένειά του.
Και είναι θλιβερό.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
