Μην

Σύμφωνοι, αν χάσουμε το πρωτάθλημα, κανείς δεν θα πει ότι η χρονιά ήταν πετυχημένη επειδή περάσαμε την Ρόμα ή επειδή πήγαμε και στους 8 του Εuropa League.

Σύμφωνοι, το πρωτάθλημα λογικό είναι να αποτελεί τον πρώτο στόχο.

Αλλά μπορεί η ευρωπαϊκή επιτυχία να ξεχαστεί, εκείνο όμως που δεν θα ξεχαστεί (δεν θα ξεχαστεί από μένα τουλάχιστον) είναι η τυχόν κατάρτιση της αυριανής εντεκάδας με κριτήριο τη Νέα Σμύρνη, το πρωτάθλημα, με κριτήριο οτιδήποτε άλλο πλην του ματς με τη Ρόμα.

Γιατί μπορεί η ομάδα να φλερτάρει επίμονα εδώ και καιρό με το μεγαλύτερο δυνατό ξενέρωμα των φίλων της (την απώλεια δηλαδή αυτού του άχαστου πρωταθλήματος), ωστόσο το πιθανό ξενέρωμα δεν αντιμετωπίζεται με ένα δεύτερο ξενέρωμα: γιατί στην τελική το ξενέρωμα του να χάσεις το πρωτάθλημα θα είναι ξενέρωμα ανικανότητας, ενώ εδώ θα πρόκειται για ξενέρωμα πρόθεσης και νοοτροπίας.

Μην μικρύνετε τον Παναθηναϊκό.

Σε βάθος χρόνου το μέγεθος της κάθε ομάδας μετριέται από τη νοοτροπία της και τη φιλοσοφία της, και αν το να χάσεις έναν τίτλο εξαρτάται και από τους αντιπάλους σου, το να χάσεις την περηφάνια σου εξαρτάται μόνο από σένα.

Και ολίγα μπασκετικά...

Βλέποντας χτες τον τελικό του μπάσκετ,όπως και στο περσινό final four,δεν μπορούσα να καταπνίξω την αίσθηση ότι η πολυπλοκότητα των συστημάτων ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητες κατανόησης μας:αυτά τα πελώρια κορμιά που διέσχιζαν όλο το γήπεδο,τα χέρια που πετάγονταν από το πουθενά για να κλέψουν μια πάσα βάσει σχεδίου,οι συνεχείς εναλλαγείς παικτών και συστημάτων,η αξιοποίηση όλης της 10άδας έστω και σε ρόλους δευτερολέπτων,μοιάζει με επιστημονικό πόλεμο μεταξύ 2 σοφιστικέ επιτελείων και κάνει να φαίνονται εντελώς παρωχημένες ακόμα και ομάδες σύμβολα όπως η Εθνική του 87 ή ο μεγάλος Αρης των Γκάλη-Γιαννάκη,και οι βεβαιότητες που τις συνόδευαν.
Τότε που ήξερες οτι ο Γιαννάκης θα κατεβάσει τη μπάλα για να τη δώσει την κατάλληλη στιγμή στα χέρια του "μάγου"Νικ που είτε θα έβαζε το καλάθι είτε θα έβγαζε συμπαίκτη του σε πλεονεκτική θέση.
Πλέον ο ανταγωνισμός είναι τόσο αδυσώπητος ώστε δεν συγχωρεί τίποτε λιγότερο από ετοιμότητα 100%.Και άρα δεν συγχωρεί και ωραιοποιήσεις καταστάσεων επηρεασμένες από συναισθηματικούς λόγους.Και εκεί εντοπίζονται τα προβλήματα του φετινού μπασκετικού Παναθηναικού.
Όταν τελείωσε η χρονιά και ο ΠΑΟ είχε ήδη κλείσει 2 απ τους πιο ελπιδοφόρους γκαρντ της νέας γενιάς(Τέπιτς,Καλάθη) διατηρώντας ακέραιο το υπόλοιπο ροστερ του triple crown,πολλοί έσπευσαν να τον ανακηρύξουν πρωταθλητή και της νέας χρονιάς.
Μόνο που δεν υπολόγισαν τον τομέα της ετοιμότητας:
Με τον Διαμαντίδη στα χειρουργεία όλο το καλοκαίρι,τα ταλαιπωρημένα κορμιά των Τσαρτσαρή και Σάρας να μην φαινονται να αντέχουν πλέον τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού,τον Σπανούλη σε κακή κατάσταση,την γνωστή τρύπα στη θέση 3,και τους νεοφερθέντες ανέτοιμους να προσφέρουν εγγυημένα έστω και το σταθερό 3λεπτο του Χατζηβρέττα στα κρίσιμα ματς,είναι φανερό ότι τα πλάνα της τεχνικής ηγεσίας πήγαν περίπατο καθώς υπήρξαν σημαντικές αποκλίσεις στον συγχρονισμό της ετοιμότητας των αστεριών της ομάδας.Η εσπευσμένη απόκτηση Χεισλιπ στο μέσο της χρονιάς ήταν μια γενναία παραδοχή των λάθος εκτιμήσεων αλλά δεν αρκεί για να διορθώσει τα πράγματα.
Χτες ήταν ο μόνος μαζί με Πέκοβιτς,Διαμαντίδη,άντε και Μπατίστ που προσπάθησε να κρατήσει τον Παναθηναικό στο παιχνίδι όταν απέναντι ο Γιαννάκης πήρε και απ τους 10 παικτες του αυτό που μπορούσαν να του δώσουν.Όταν ένας παίκτης σαν τον Βασιλόπουλο έδινε απλά ανάσες στον Τσίλντρες,και ο Βούισιτς μπήκε μόνο για να συνεχιστεί το κόλπο με τον κόκκινο σέντερ να κρύβει τη θέα του πλέι μέικερ στην κορυφή της ρακέτας,που είχε αρχίσει να φθείρει τους 2 βασικούς,ενώ αντίθετα Τέπιτς,Σάρας πέρασαν απαρατήρητοι,ο Καλάθης δεν σηκώθηκε ποτέ απ τον πάγκο,ο Περπέρογλου πρέπει να πάρει ρόλο πρωταγωνιστή σε πιο βατά παιχνίδια προτού κληθεί να σηκώσει τέτοιο βάρος και ο Ντρου παραείναι light για 2άρι σε τέτοιο επίπεδο αμυντικής προσήλωσης,δεν μπορείς να περιμένεις περισσότερα.
Με 5-6 ετοιμοπόλεμους παίκτες μόνο με το θαύμα της συνολικής τελειότητας θα μπορούσε να νικηθεί η δίψα των 10 ετοιμοπόλεμων κόκκικνων παικτών για τιτλο.Σαφώς και δεν αποκαθηλώνεται αυτή η μεγάλη Ομάδα,αλλά μάλλον θα χρειασθει πιο ψυχρή και ρεαλιστική αποτίμηση των δυνατοτήτων του έμψυχου υλικού να προσφερει σε κορυφαίο επίπεδο...

Είδατε κάτι που δεν είχατε ξαναδεί?

Απόδοση 12...όσο υπάρχουν Εργοτέληδες, Πανσερραϊκοί, Ατρόμητοι και Καβάλες....ο Βύντρα να είναι καλά.