Βάσει του παράγοντα «απόδοση» θα μπορούσαμε να την έχουμε πατήσει σε ένα - δυο άλλα ματς, την πατήσαμε χθες που δεν άξιζε να την πατήσουμε.
Βάσει του παράγοντα «διατησία» την πατήσαμε χθες αδίκως, αλλά υπάρχει και το ματς με τον Άρη που ευνοηθήκαμε αδίκως.
Κι όπως ο γάβρος κέρδιζε τον ΠΑΟΚ και τη Σταντάρ στις καθυστερήσεις, έτσι ισοφαρίστηκε στις καθυστερήσεις με Ηρακλή και ΠΑΣ, κι όπως ευνοήθηκε με ΑΕΚ έτσι αδικήθηκε με τον Ηρακλή.
Η ρέντα στην μπάλα θα είναι μια έτσι μια αλλιώς, ενώ και η διαιτησία υπό νορμάλ συνθήκες (και στο περασμένο πρωτάθλημα, όπως και στην συντριπτική πλειοψηφία των τελευταίων ετών oι συνθήκες κάθε άλλο παρά τέτοιες ήταν) μια θα σε αδικήσει μια θα σε ευνοήσει.
Υπό νορμάλ συνθήκες δηλαδή σε ένα πρωτάθλημα 30 αγωνιστικών η τύχη και η διαιτησία δεν μπορούν να κάνουν ουσιώδη διαφορά.
Ουσιώδη διαφορά μπορεί να κάνει ο τρόπος που παίζουν οι δυο ομάδες.
Αλλά ο τρόπος δεν αρκεί. Πιο σημαδιακή φάση του χθεσινού ματς θεωρώ την φάση του Ρουκάβινα, επειδή έδειξε τι έκανε ο Παναθηναϊκός πέρσι και τι, αντίθετα, δεν κάνει φέτος: σύμφωνοι, όλα τα γκολ χάνονται κι όλα μπαίνουν λέει το κλισέ, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Κατσουράνης όποτε βρέθηκε φέτος σε θέση βολής το έβαλε, ενώ πέρσι ευκαιρίες σαν του Ρουκάβινα χάναμε και ξαναχάναμε και ξαναχάναμε.
Δηλαδή, όπως ορθώς κατά τη γνώμη μου, οι συγκλονιστικές εμφανίσεις του Μάντζιου στο τσάμπιονς λιγκ μπήκαν στη ζυγαριά και δεν κρίθηκαν σημαντικότερες από τα ελάχιστα γκολ του στα περασμένα πρωταθλήματα, έτσι, καλό θα είναι να βλέπουμε ποιοί έχουν την αυτοσυγκέντρωση και την αποφασιστικότητα να σπρώχνουν την μπάλα στα δίχτυα ή ποιοί δρουν με επιπολαιότητα και ελαφρότητα.
Δεν εννοώ ότι ο Ρουκάβινα δεν κάνει, εννοώ ότι καλό είναι να μην περάσει στο ντούκου η συγκεκριμένη ευκαιρία, καλό είναι να μην καταλήξουμε πάλι στο τέλος βαυκαλιζόμενοι πως κάνουμε ευκαιρίες αλλά τις χάνουμε.
Και εννοείται ότι αν ο Ολυμπιακός χάσει στο Άλκμααρ θα είναι διπλά πιο επικίνδυνος την Κυριακή, εννοείται ότι όσους περισσότερους τραυματίες έχει ή όσο περισσότερο φοβισμένη ψυχολογία, τόσο περισσότερο απειλητικός θα είναι την Κυριακή.
Αν η Ιστορία μας έχει δείξει κάτι, είναι ότι εκείνοι όταν βρίσκονται με την πλάτη στον τείχο παίζουν κι ότι εμείς όταν πάμε να τους αντιμετωπίσουμε με έπαρση στο τέλος κλαίμε.
