Ο Τρύφων χτυπάει πάντα δυο φορές

Σύνδεση με τα προηγούμενα:

1) Κυριακή 21.9.08

Ποστ με τίτλο: «Θα ξανακάνει τον επόπτη;»

«Αν όμως αυτός ο επόπτης που σφύριξε αυτό το εντελώς κραυγαλέο πράγμα ως οφσάιντ συνεχίσει να κάνει τον επόπτη και δεν κοπεί οριστικά και αμετάκλητα από τους πίνακες, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Δεν θέλω ούτε ανακοινώσεις ούτε δηλώσεις: αποτέλεσμα απαιτώ και αν συνεχίσει να παριστάνει τον επόπτη αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος που δεν δίστασε να σηκώσει τη σημαία του σε αυτή τη φάση, τότε κοροϊδευόμαστε όλοι μας και μάλιστα άγρια».

2) Κυριακή 28.9.08

Ποστ - άρθρο με τίτλο: «Like a Tryfon» όπου εξηγείται αναλυτικά ο λόγος που όσα μέτρα πίσω κι αν φεύγει ο Κλέιτον, ο Τρύφων δεν έχει άλλη επιλογή από το να σηκώνει το σημαιάκι.

3) Κυριακή 1.3.09

O Tρύφων ασφυκτιούσε: έβλεπε τον Σπάθα να έχει αποβάλλει τον Σαριέγκι για φάση που δεν ακούμπησε τον Γκαλέτι, έβλεπε τον άλλο επόπτη να έχει κόψει με ανύπαρκτα οφσάιντ τόσο ένα γκολ του Σαλπιγγίδη, όσο άλλη μια πολύ επικίνδυνη φάση του Ρουκάβινα και ήταν να ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Αυτός τι διάολο παρίστανε; Και τότε ένα ανεπανάληπτο ντεζαβού τον λύτρωσε ως από μηχανής Θεός. Ο Κλέιτον ξαναπήγε να βάλει γκολ. Που πας ωρέ Κλέιτον;

Την επόμενη του ορισμού του υϊού Σπάθα και των δύο συγκεκριμένων εποπτών, με ένα στόμα και μια φωνή «Φως» και «Πρωταθλητής» μίλησαν για πολύ ύποπτους ορισμούς, όρισμους που θα έδιναν στον Παναθηναϊκό το άλλοθι να κλαίγεται για τη διαιτησία.

Αλλά έκαναν λάθος. Ο Παναθηναϊκός είναι λαρτζ ΠΑΕ και για τη διαιτησία δεν κλαίγεται. Έφαγε Γκαγκάτση και Ψυχομάνη; Έφαγε. Ε, να μην βάλει μετά ο αρχιδιαιτητής της αρεσκείας του τον Τρύφωνα, τον Σπάθα και τον άλλο; Να τους βάλει.

Όπως όλοι πια ξέρουμε ότι ο Παλαιοκώστας θα το ξανασκάσει με ελικόπτερο για τρίτη φορά, έτσι όλοι πια ξέρουμε ότι ο Τρύφωνας θα ξαναβγάλει τον Κλείτον οφσάιντ για τρίτη φορά.

Δυο τινά υπάρχουν και τρίτο πραγματικά δεν βρίσκω: Ή στη διοίκηση τους αρέσει να τους κοροϊδεύουν - κλέβουν - ξεφτιλίζουν ΤΟΣΟ μα ΤΟΣΟ ξεδιάντροπα ή μας κοροϊδεύουν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.

Κατά τ΄άλλα, αυτός ο άθλιος ο «βοηθός» να φύγει όσο το δυνατόν νωρίτερα γιατί παραδιαμαρτύρεται για τη διαιτησία, που είναι αρμοδιότητα της διοίκησης. Και πάνω απ' όλα φαίνεται να στεναχωριέται και να χολοσκάει. Γιατί χολοσκάει; Χολοσκάνε οι Βγενόπουλοι, οι Τζίγκερ και οι Πατεράδες αν ο Τρύφωνας όχι μόνο δεν βγαίνει από τους πίνακες μετά την πρώτη σφαγή, όχι μόνο ορίζεται στο ντέρμπι, αλλά σε ξανασφάζει ακόμη προκλητικότερα;

Ρε μην ασχολείστε με τη διαιτησία.

Μην ασχολείστε με το ποδόσφαιρο καν.

Η Χαμένη Χρονιά

Eκείνο που θα καταλάβουμε μόνο όταν γεράσουμε, είναι ότι ενώ είναι αντικειμενικά δύσκολο να ζεις μέσα σε μια δωδεκαετία και βάλε, στην οποία οι πίκρες οι δικές σου και οι χαρές του αντιπάλου σου είναι ο κανόνας, τελικά τα παιχνίδια που δημιουργούν αναμνήσεις και ιστορία είναι δικά μας.

Γερνώντας θα έχουμε να θυμόμαστε ότι κάναμε στην Ευρώπη αυτό κι εκείνο και το άλλο και το παράλλο. Αυτά μένουν και όχι αν κερδίζεις τον Πανιώνιο και την Ξάνθη, την Ξάνθη και τον Πανιώνιο.

Γερνώντας οι άλλοι θα έχουν να θυμούνται ότι το 96 κέρδισαν τον Πανιώνιο και την Ξάνθη, το 2002 την Ξάνθη και τον Πανιώνιο, το 2009 τον Πανιώνιο και την Ξάνθη.

Εγώ, όσο κι αν πικραίνομαι να χάνω δώδεκα χρόνια από την Ξάνθη και τον Πανιώνιο, προτιμώ μεγαλώνοντας να έχω να θυμάμαι τον Άγιαξ και την Γιουβέντους, την Μπαρτσελόνα και την Άρσεναλ.

Και για να πω κάτι βαρύ -κι όσο κι αν υπάρχει το ελαφρυντικό της δωδεκαετούς πίκρας- όποιος αν είχε να επιλέξει από τα δύο θα προτιμούσε την κυριαρχία στην Ελλάδα από την υπερηφάνια στην Ευρώπη, μάλλον λάθος ομάδα είναι και ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξει και να πάει με τους ψυχωτικούς.

Για τον Καρμοίρη ρε γαμώτο...

Τι στεναχώρια ήταν αυτή...στέναξε η ψυχούλα μου. Όχι για τον Θρύλο....για τον φουκαριάρη τον Καρμοίρη. Καλά ρε παιδιά....το μεγαλείο του Θρύλου δεν σας νοιάζει, η πορεία στην Ευρώπη διόλου, ο πύρινος λαός του απόρθητου κάστρου....ούτε! Αυτόν το κακόμοιρο τον Καρμοίρη δεν το λυπάστε? Βαλάντωσε το παλικάρι. Δέκα πέναλτι, πενήντα φάουλ και εκατό κλασικές ευκαιρίες ανακάλυψε προς έκπληξη όλων των μη εχόντων προβλήματα όρασης. Πέρναγε το κέντρο η μπάλα και πνιγόταν ο συμπαθής Δημοσθένης. Ούτε οι ορδές των Ούνων να ξεχύνονταν τέτοιον πανικό. Βέβαια δεν είναι θέμα οπαδικής προτίμησης, ούτε καν έμμισθης κατευθυνόμενης δημοσιογραφίας. Είναι θέμα άκρατου εθνικισμού, είναι θέμα εθνικής υπερηφάνειας. Ελληνική ομάς έπαιζε με γαλλική. Είναι δυνατόν να χάσουμε από τους φλώρους? Λογικό λοιπόν το υπέρμετρο πάθος και η εθελούσια τύφλωση του περιγράφοντος. Όσο σκέφτομαι πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα με έναν Κασναφέρη, έναν Ποντίκη, έναν Δημητρόπουλο, άντε έναν Χαραλαμπίδη βρε αδερφέ....μαραζώνω. Ακυρώθηκε γκολ του Θρύλου ως οφσάϊντ? Είναι ποτέ δυνατόν? Είναι δυνατόν να σωριάζονται σαν μαρουλόφυλλα οι παίκτες και ο διαιτητής να λέει παίζεται? Είναι έντιμο να έχει σπάσει ρεκόρ κατάδυσης ο Ντιόγο και αυτός ο αλήτης να μην συγκινείται? Δεν είναι ειδεχθές να πέφτει ως άλλος Γουίλλιαμ Νταφόε στο Πλατούν ο υπεραιωνόβιος Τζόλε και να μην έχουμε φάουλ, αποβολή και τριετή απαγόρευση εισόδου στα γήπεδα για τον αμυντικό? Που ξανακούστηκε οι διεκδικήσεις να μην εξ’ ορισμού φάουλ υπέρ των πρωταθλητόκαρδων? Και σε τελική ανάλυση βλέπεις πως δεν μπορούν τα παλικάρια. Εντάξει δίνεις ένα Παπουτσέλιο πέναλτι…χάθηκε να δώσεις 10-20 φάουλ περιμετρικά της μεγάλης περιοχής και να κόψεις ετσιθελικά τις μισές τουλάχιστον επιθέσεις των Γάλλων? Και κυρίως….είναι δυνατόν να βγάζεις τόσο απροβλημάτιστα, τόσο ξεδιάντροπα κυνικά την κίτρινη κάρτα στον Αβραάμ? Στον Αβραάμ ξαναλέω…που και μόνο σαν όνομα έχει κάτι το θείο, κάτι το σεβάσμιο, κάτι το ιερό.
Όμως το καλύτερο όλων ήταν η αφοπλιστική ερώτηση στον υπέρμαχο του fair play…τον τιτανομεγιστοτεράστιο Αλέκο Αλεξανδρή. Ναι αυτόν που κεραυνοβολήθηκε στην Καβάλα. Τον άνθρωπο που δεν έπεφτε να κερδίσει πέναλτι μόνο και μόνο γιατί είχε προλάβει να το κάνει ο έτερος Καλύμνιος Γιαννακόπουλος. Ρωτά λοιπόν ο Έλλην Λάρυ Κινγκ…Αλέκο θυμάσαι άλλο τέτοιο αποτέλεσμα στην καριέρα σου? Και απαντά ο κινητός ορός της αλήθειας…ΟΧΙ. Λόγια σταράτα που κόβουν σαν ξυράφι. Μάλιστα κύριοι….ο άνθρωπος που παίζει την προπαίδεια του 3,4 και 5 στα δάχτυλα δεν θυμόταν τίποτα. Απορώ πως δεν μήνυσε τον Καρμοίρη για συκοφαντική δυσφήμιση. Βέβαια ίσως εννοούσε πως είναι συνηθισμένος σε 4άρες και πάνω και δεν έχει συγκρατήσει τις τιμητικές 3άρες που έτρωγε επί σειρά ετών στα ευρωπαϊκά σαλόνια. Ούτε τις διαστημικές εμφανίσεις σε Τρονχάιμ, Μαδρίτη, Μάντσεστερ και άλλους τόπους μαρτυρίου.
Μετά την συγκινητική επίδειξη γαυροφρονημάτων του Δημοσθένη, τρόμος επικρατεί στις τάξεις των αδέκαστων σκαπανέων της δημοσιογραφίας. Φήμες θέλουν τον Πουρουπουπού να βγαίνει στην επόμενη Αθλητική Κυριακή με την φανέλα του έφηβου ως αρσενική Πετρούλα και να τελειώνει οn camera υπό των παροτρύνσεων του Κατσαρού. Ο δε Γαυρομπαρίνι έχει ήδη υποβάλει αίτηση αλλαγής στοιχείων και καταχώρησής του στα μητρώα με το παραπάνω επίθετο. Ο Βερνίκος είναι σε βαθιά περισυλλογή καθώς δεν μπορεί να χωνέψει πως χάθηκε τέτοια ευκαιρία να διατρανώσει τα φιλολιμανίσια του αισθήματα, μιλώντας για τρομακτικό passing game Ντομί και Αβραάμ. Ο δε νέος Διακογιάννης που μετέδωσε τον τελευταίο αγώνα με τον Άρη-πάντα για την Νέα Ερυθρόλευκη Τηλεόραση-χαμογελά χαιρέκακα καθώς ο ίδιος ούτε οφσάϊντ στον Τοροσίδη θα έβλεπε, ενώ θα αυτομαστιγωνόταν σε δημόσια θέα απαιτώντας την άμεση απόλυση του σκηνοθέτη σε περίπτωση που έβγαινε ριπλέϊ που αποδείκνυε πως ο Πάτσα έπεσε μόλις ένα μέτρο έξω από την περιοχή.
Τα πάντα-όλα παίζουν όταν πρόκειται για τον Θρύλο κύριοι. Και που θα πάει…κάποτε θα το καταλάβουν και αυτοί οι αγαθιάρηδες οι ξένοι. Ναι αυτοί οι τιποτένιοι που έχουν σαν πρότυπο κάτι αστείους τύπου Κολίνα και Φρισκ. Ρε δέκα σαν αυτούς ήθελε ο Τσαγκαράκης. Το μόνο που απομένει είναι να πάρει τηλέφωνο τον Ευαγγελάτο ο Βαλβέρδε και να ζητά να βγεί στο τηλέφωνο ο Ντομί που χαντάκωσε πρόωρα και άδοξα τον Θρυλέοντα.