Επόπτης Μποζατζίδης

Μόλις τέλειωσε το ματς με τον Πανιώνιο. Δεν παίξαμε καλά, αλλά δεν έχω όρεξη να γράψω για το ματς, ας το κάνει κανείς άλλος. Το γράφω αυτό για τον επόπτη Μποζατζίδη.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΜΠΟΖΑΤΖΙΔΗ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙ.

Εναλλακτικά, κι επειδή δυστυχώς η θανατική ποινή έχει καταργηθεί, και δεν επιτρέπεται καν ο ξυλοδαρμός ή κάποια άλλη ταιριαστή τιμωρία, όπως το κόψιμο όλων των δαχτύλων τού χεριού του ή παντοτινός εγκλεισμός σε λευκό κελί με νερό να στάζει πάνω στο ξυρισμένο κεφάλι του, προτείνω τελείως πολιτσμένα να μην ξαναεποπτεύσει Πανάθα.

Με τον Καλόπουλο δεν ξανασχολούμαι, ο άνθρωπος είναι απλώς ανόητος.

Αυτά.

Μαγκιά του

Παναθηναϊκός δεν σημαίνει να απαξιώνεις τις επιτυχίες των άλλων.

Δεν έχεις άλλωστε λόγο να κάνεις οτιδήποτε κρεμαστάρι, αφού είσαι αλεπού που έχει φτάσει πρώτη και επανειλημμένα εκεί που προσπαθούν αυτοί να φτάσουν τώρα.

Εκεί που έχεις ταξιδέψει εσύ, αυτοί τώρα ονειρεύονται να ταξιδέψουν.

Όταν ταξίδευες εσύ, σου έλεγαν για τσούκου - τσούκου μπωλ και για το ότι πορείες κάνουν μόνο οι συνταξιούχοι, ο δε Καρπετόπουλος έγραφε το μνημειώδες «Τελικά ποιά ομάδα είναι η καλή: εκείνη που κάνει πέντε καλά παιχνίδια το χρόνο ή εκείνη που κερδίζει κάθε Κυριακή;».

Μετά από έντεκα χρόνια άφθονου γέλιου ο γάβρος κάνει μια μέχρι τώρα δυνατή πορεία.

Μαγκιά του.

Αλλά δεχόμενοι το φετινό «μαγκιά του» δεν μπορούμε παρά να δεχθούμε ταυτόχρονα και το «ξεφτίλα του» δέκα συνεχών ετών.

Μπράβο τους λοιπόν που έφτασαν ένα μικρό κλάσμα των δικών μας επιτυχιών και για τα υπόλοιπα ραντεβού 9 και 13 Ιανουαρίου, ενώ ακόμη για τις φετινές ευρωπαϊκές διοργανώσεις ας έχουμε μια μικρή (τόση δα) επιφύλαξη για το ποιά ομάδα θα κάνει τελικά και φέτος καλύτερη πορεία.

Triple Crown My Ass

Άδικες και υπερβολικές οι διαμαρτυρίες για το ότι το μπάσκετ του Παναθηναϊκού δεν βγήκε ομάδα της χρονιάς στην ψηφοφορία των αθλητικών συντακτών.

Τις σαραντάρες από το Χιούστον και το Σαν Αντόνιο τις ξεχνάμε;

Ξεφτίλισε μια ολόκληρη ήπειρο ο πρωταθλητής Ευρώπης στην Αμερική ή δεν ξεφτίλισε; Έφερε μέσα σε δυο νύχτες το ευρωπαϊκό μπάσκετ είκοσι χρόνια πίσω ή δεν το 'φερε;

Και δικαιότατα ήρθε τέταρτος και ο φυλακόβιος γκαστόνε προπονητής του. Και πολύ του ήταν. Έπρεπε να τον περάσει κι ο Δώνης.

Τον Έλληνα αθλητικό συντάκτη μπορείς να τον κοροϊδέψεις μία, μπορείς να τον κοροϊδέψεις δύο, αλλά τελικά θα καταλάβει ότι είσαι ψέμμα, ψέμμα σαν τον Ομπράντοβιτς, ψέμμα σαν τον αγαπημένο των Πηλοϊδιδων και των Ζαβλανών Παναθηναϊκό.